Karbobab by Crost Kilian Robin

Author:Crost, Kilian Robin
Format: epub
Published: 2010-03-19T14:52:06.245000+00:00

Hun leven was al van zijn grondvesten geschud door de

epidemieën, de bendes, de ontwrichting van hun samenleving

zoals die hen levenslang vertrouwd was geweest. Nu voelden

ze zich verloren, op de vlucht in een bizar landschap van dood

en destructie.

Een ieder twijfelde of hun tocht nog wel zo’n goed idee was.

Geen van allen durfde zich uit te spreken.

Judie keek stil voor zich uit. Ron zag een traan langs haar wang

288

naar beneden lopen. Betty had zich stilletjes weer

teruggetrokken in haar privé-holletje tussen de spullen op de

achterbank.

Hij vroeg zich af hoe het verder op de route er aan toe zou

gaan. Hij vermoedde dat zij verderop gedwongen werden om

de snelweg op te gaan.

Na een paar kilometer rijden bleek zijn vermoeden juist.

Bij een kruising bleek dat ze twee keuzes hadden. Of doorrijden

verder de weilanden in, of de snelweg op.

Ron stopte midden op het kruispunt. Hij keek Judie aan voor

steun.

Ze keek hem aan met grote angstige ogen. Met een

schouderophalen wende ze haar blik weer vooruit. De

boodschap was duidelijk. Ze wist het niet meer, ze wilde niets

meer, vooral niet nadenken.

Ron zuchtte hard en diep, zíjn signaal naar de rest, hij zette de

auto in de versnelling.

Dan maar de snelweg op. Een rit door de weilanden rijden was

waarschijnlijk toch weer geëindigd in een route naar de

snelweg.

Na de oprit, op de snelweg, was een barricade aangebracht. Ron

nam wat gas terug en naderde langzaam de immense stapel van

rotzooi die hen de weg versperde.

De wagens waren tot drie, vierhoog opgestapeld. Dit kon niet

met mensenhanden zijn gedaan. Dit betekende wel dat het een

grote gecoördineerde actie was geweest. De grote vraag was nu,

wie zat daarachter, vriend of vijand?

Slechts een nauwe doorgang was vrijgelaten. Gelukkig breed

genoeg voor het “ tuutje” van Judie.

Ron gaf zichzelf een schouderklopje dat hij voor het kleine

wagentje had gekozen. Met de Ford was het nog maar de vraag

geweest of ze hier doorheen hadden kunnen rijden.

Op tweehonderd meter afstand stopte Ron. Hij liet de motor

289

lopen voor het geval dat hij snel moest keren.

Ron en Judie keken elkaar aan. Wat nu? Terug was een optie,

maar op een of andere manier was dat niet wat ze wilden.

Waarschijnlijk vonden beiden dat ze dan te snel opgaven.

Nog steeds was er in de nauwe doorgang geen teken van leven

te zien.

‘Wat doen we nu?’ Judie, keek Betty even aan om haar uit te

nodigen haar zegje te doen.

‘Lieverds, beslissen jullie maar, ik zou het echt niet weten,’ was

het pragmatische commentaar van de achterbank.

Ron draaide zich een halve slag om, zodat hij beide meiden

beter aan kon kijken.

‘Ik stel voor om snel door de barricade heen te rijden. Er is

geen slagboom en voor zover ik het kan zien is de boel

verlaten.’

‘Ik ben het er mee eens.’

‘Lijkt me een goed plan!’

Ron bestudeerde de omgeving en de barricade nauwlettend.

Geen beweging, geen teken van gevaar.

´God zegen de greep´, dacht Ron en gaf gas.

Met een flinke vaart schoot het wagentje door de nauwe

doorgang.

Hij schampte een stuk metaal dat wat verder uitstak dan de rest.

Er klonk een harde klap, het wagentje schudde hevig.

Judie gaf een luide gil en greep zich vast aan het dashboard.

Dan waren ze er door.

Ze hadden het gevoel dat je hebt als je uit een lange tunnel

komt.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.